CGTN: długofalowe planowanie jest podstawą nieprzerwanego wzrostu gospodarczego Chin
PEKIN, 17 czerwca 2021 r. /PRNewswire/ -- Wygłaszając przemówienie na kilka dni przed kwietniowym szczytem z okazji Dnia Ziemi poświęconym zmianom klimatycznym, amerykański sekretarz stanu Antony Blinken przyznał, że USA nie nadążają za Chinami w zakresie rozwoju technologii umożliwiających ograniczenie wspomnianych zmian.
Światowa dominacja Chin w dziedzinie energii odnawialnej nie jest przypadkowa. Jest ona wynikiem planowania dalekosiężnego, które stało się charakterystyczną cechą systemu rządów tego kraju.
Podstawą planowania gospodarczego w Chinach były plany pięcioletnie, które rozpoczęły się w 1953 r. i początkowo wzorowane były na scentralizowanym systemie sowieckim. W pierwszych latach cele gospodarcze i produkcyjne nie zawsze szły zgodnie z założeniami, co powodowało, że urzędnicy popełniali błędy.
I tak na przykład, podczas Wielkiego Skoku Naprzód, kampanii gospodarczej realizowanej pod koniec lat pięćdziesiątych, mającej na celu przekształcenie Chin z gospodarki agrarnej w przemysłową, wiele celów nie zostało osiągniętych, ponieważ były one zbyt wygórowane. W rezultacie inicjatywa zakończyła się niepowodzeniem.
Kraj jednak wyciągnął wnioski z tego doświadczenia, formułując możliwe do osiągnięcia cele i prowadząc szerokie konsultacje w kolejnych latach. Dopiero w latach 70. i po rozpoczęciu przełomowej polityki „reformy i otwarcia" - świat rzeczywiście zaczął dostrzegać zmiany.
Od tego czasu pięcioletnie strategiczne planowanie wizjonerskie KPCh jest powszechnie uznawane za środek wspierający nieprzerwaną ekspansję gospodarczą Chin i umożliwiający ich transformację w drugą co do wielkości gospodarkę świata.
Dotychczasowa silna centralizacja została zmodyfikowana na rzecz szerokiego poparcia dla narodowych celów rozwojowych. Dzięki temu mają one większe szanse powodzenia. Projekt jest skierowany do ministerstw rządowych, przedsiębiorstw państwowych, administracji prowincji, naukowców i ośrodków analitycznych, delegatów KPCh na najniższym szczeblu, partii politycznych spoza KPCh oraz sektora prywatnego.
W rezultacie gospodarka Chin wzrosła z ponad 76 miliardów dolarów (493 miliardów juanów) w 1981 roku do prawie 16 bilionów dolarów (100 bilionów juanów) w 2020 roku. W 1978 r. PKB per capita tego kraju był porównywalny z PKB Indii i wynosił około 200 dolarów (1280 juanów). Obecnie jest on pięciokrotnie wyższy niż u sąsiedniego kraju i wynosi 10000 dolarów (64000 juanów).
Chińscy przywódcy wielokrotnie podkreślają, że rynek powinien mieć możliwość odgrywania decydującej roli w alokacji zasobów, a kraj nigdy nie może wrócić do dominującej gospodarki centralnie planowanej.
Plany pięcioletnie łączą widzialną rękę rządu i niewidzialną rękę rynku, aby przekształcić Chiny w drugą co do wielkości gospodarkę świata.
Materiał zdjęciowy - https://mma.prnewswire.com/media/1534850/image.jpg
Share this article