DJI Anjur Filmmakers & Visionaries Session di Venice Production Bridge Sempena Festival Filem Antarabangsa Venice ke-83

Generasi Baharu, Bahasa Sinematik Baharu: Osmo Pocket 4P Cetus Perbincangan Baharu Mengenai Penceritaan, Kebebasan Kreatif dan Alat Profesional.

VENICE, Itali, 9 September 2026 /PRNewswire/ -- DJI, peneraju global dalam dron awam dan teknologi kamera kreatif, menganjurkan "Filmmakers & Visionaries Session", sebuah forum profesional semasa Venice Production Bridge pada Festival Filem Antarabangsa Venice ke-83. Perhimpunan itu menghimpunkan pengarah dan sinematografer yang sedang meningkat naik untuk meneroka satu persoalan yang baru mula dicari jawapannya oleh industri: apabila sebuah kamera filem boleh dimuatkan dalam tapak tangan anda, bagaimanakah bahasa perfileman itu sendiri berubah?

Dari Cannes ke Venice: Satu Visi Disatukan

Sesi Venice Production Bridge itu meneruskan perjalanan kreatif yang dimulakan oleh Osmo Pocket Series pada tahun ini. Susulan pelancaran globalnya di Cannes pada Mei, DJI menyerahkan Osmo Pocket 4P kepada dua tokoh dengan gaya visual paling tersendiri dalam dunia perfileman, yang masing-masing berkarya secara bebas di benua berasingan. Hasilnya memperlihatkan satu titik pertemuan yang amat jelas.

Dalam "FAMILIARITÉ", pelakon yang pernah menerima penghormatan di Cannes dan Venice, Isabelle Huppert, membintangi dan mengarah secara kreatif sebuah karya ulasan asli mengenai sastera dan memori, yang dirakam sepenuhnya menggunakan Osmo Pocket 4P. Pada masa sama, sinematografer Jepun tersohor Mikiya Takimoto mencetuskan idea dan mengarahkan "Looking for Her"—sebuah naratif bergaya filem jalanan yang berlatarbelakangkan sebuah bandar perlombongan perak bersejarah dan menelusuri pencarian tenang terhadap hubungan sesama manusia—yang turut dirakam sepenuhnya menggunakan Osmo Pocket 4P. Apa yang terhasil daripada kedua-dua proses kreatif bebas ini ialah satu keyakinan padu: sebuah kamera yang cukup ringan sehingga seakan-akan lenyap dalam genggaman tidak sedikit pun mengorbankan kedalaman emosi atau ketepatan teknikal. Kedua-dua filem itu memperlihatkan keupayaan penuh penceritaan sinematik yang dipadatkan ke dalam bentuk bersaiz poket. Di Venice, hakikat kebenaran kreatif bersifat peribadi ini menjadi persoalan terbuka untuk industri.

Menayangkan Masa Depan: Daripada Teori kepada Praktik

Sesi itu disusun sebagai dialog industri sebenar, yang berteraskan sepenuhnya dalam amalan pembikinan filem dan bukannya demonstrasi produk. Empat filem pendek yang dihasilkan oleh sekumpulan sinematografer antarabangsa yang sedang meningkat naik ditayangkan: Gabriele Mencaroni dan Alessandro Tempestini (Itali), Liu Yadi (China/Perancis), serta Zhou Chengzhou (China/Belanda). Karya kolektif mereka merangkumi filem eksperimental, produksi komersial dan dokumentari yang mendapat pengiktirafan festival — kepelbagaian yang mencerminkan sebuah generasi yang berkarya merentasi sempadan kreatif tradisional.

Selepas penayangan dan demonstrasi penggambaran secara langsung, tiga sinematografer yang diiktiraf di peringkat antarabangsa memberikan kritikan profesional yang teliti: Valentin Vignet, sinematografer Perancis yang terkenal menerusi karyanya dalam Faces Places dan filem pendek yang mendapat pencalonan Oscar, Nefta Football Club; Cristiano Di Nicola, sinematografer Itali yang memenangi anugerah dan tampil di Venice menerusi "L'Estranea" dalam kategori Pertandingan Rasmi; serta Michele D'Attanasio, pemenang dua kali David di Donatello Award yang terkenal menerusi filem termasuk Veloce come il vento, Freaks Out, dan L'ombra di Caravaggio. Ketiga-tiga sinematografer, yang berpengalaman dalam mengendalikan produksi berskala besar, menilai penceritaan visual pengarah muda berdasarkan piawaian perfileman profesional yang amat tegas, sekali gus menunjukkan bahawa kecanggihan teknikal karya berkenaan memenuhi, bukannya mengorbankan, penanda aras sinematografi tradisional.

Meja Bulat: Perbincangan Industri Mengenai Penstrukturan Semula Perfileman

Acara kemuncak ialah perbincangan meja bulat: "Bagaimanakah generasi baharu merangka semula dunia perfileman?" Perbincangan itu menggabungkan perspektif berbeza daripada sinematografer veteran dan pengarah yang sedang meningkat naik, sambil meneroka secara organik empat dimensi asas: bagaimana alat kompak dengan penstabilan gimbal membentuk semula hubungan antara kamera, pelakon dan persekitaran; sama ada peralatan yang lebih ringan dan lebih fleksibel mendemokrasikan pembikinan filem profesional sambil menuntut disiplin visual yang lebih tinggi; bagaimana aliran kerja produksi dan dinamik di set penggambaran berubah dengan kelengkapan peralatan yang ringan; dan akhirnya, sama ada sesuatu alat benar-benar boleh mengubah bahasa sinematik itu sendiri, atau idea visual mesti sentiasa diutamakan.

Valentin Vignet meneliti tentang perubahan mental apabila rig kamera yang besar tidak lagi berada di set: pelakon tidak lagi perlu menyesuaikan diri dengan peralatan; dan kamera bertindak sebagai saksi dan bukannya penghalang. "Apa yang paling menarik perhatian saya mengenai keempat-empat filem pendek ini ialah tiada seorang pun pembikin filem perlu berkompromi dari segi kualiti untuk menggunakan kamera yang lebih ringan," kata Cristiano Di Nicola. "Terdapat begitu banyak rakaman yang sebelum ini saya sendiri tidak menyangka boleh dilakukan, dan hal ini kerana Osmo Pocket 4P memberikan anda kebebasan sebagai pembikin filem. Kami boleh memberikan lebih tumpuan kepada cara untuk menyampaikan cerita, khususnya bagaimana untuk berada lebih dekat dengan aksi berbanding tentang persediaan."

Bagi sinematografer rentas budaya seperti Liu Yadi dan Zhou Chengzhou, penekanan telah beralih: Bagaimanakah sinematografer muda mengekalkan ekspresi yang benar-benar sinematik dalam kekangan ketat bajet yang terhad dan tenaga kerja minimum? Jawapannya muncul secara organik menerusi dialog itu: piawaian profesional—sains warna, julat dinamik, ketepatan penstabilan—kini tidak lagi terikat pada skala peralatan. Seorang sinematografer yang bekerja bersendirian dalam ruang terbatas boleh memanfaatkan tahap kecanggihan teknikal yang sama seperti tenaga kerja perfileman Hollywood. Halangan untuk menceburi bidang ini telah direndahkan bukan dengan mengorbankan kualiti, tetapi dengan mengagihkan semula ruang yang membolehkan kualiti itu diwujudkan.

Sesi Venice Production Bridge yang dianjurkan oleh DJI menyerlahkan satu detik apabila persoalan asas perfileman beralih daripada "Apakah peralatan yang kita perlukan?" kepada "Apakah yang mungkin dapat dijayakan apabila peralatan tidak lagi menjadi penghalang?" Osmo Pocket 4P ialah jawapan DJI: kuasa pengimejan profesional yang tidak lagi terikat pada skala industri, memperkasakan setiap pencerita dalam apa jua persekitaran—bermula daripada jalan-jalan sempit di Tokyo hingga ke sebuah kanu di tasik taman yang tenang—untuk membawa keseluruhan kekuatan teknikal dan emosi dunia perfileman kepada visi mereka. Inilah era baharu yang ditakrifkan oleh kebolehcapaian, menjadikan alat berkualiti pawagam tersedia kepada lebih ramai pengkarya berwawasan dan membolehkan kebebasan kreatif yang lebih luas dari segi cara mereka menyampaikan cerita. Dengan kamera filem yang lebih kecil, kuasa sebenar teknologi pengimejan terserlah: bukan sebagai kekangan terhadap imaginasi, tetapi sebagai pembebasan.

SOURCE DJI